Met de bakfiets door de wijk. Het is best guur vandaag dus het duurt even voordat we iemand tegenkomen. Maar dan toch. Twee mannen. Ze zijn bezig in de tuin van een totaal afgeleefd pand. En ja, ze willen wel warme chocomelk. Tijd voor een praatje is er ook. De ene is tuinman (veel tuin is er niet) en de ander is stratenmaker of misschien was.
De bakfiets van ’t Verskil rijdt door de wijk, gevuld met pepernoten en ruimte voor verhalen. Op straat komen we een oma en haar kleinzoon tegen. Haar kleinzoon staat naast haar, verlegen maar duidelijk gek op pepernoten. Hij vraagt niet, maar neemt voorzichtig een bekertje aan. “Voor straks bij het knutselen,” zegt hij bijna fluisterend.
Hou jij van theater, kunst en cultuur? En vind je het leuk om daar actief mee bezig te zijn? Dan zijn wij op zoek naar jou!
Bij een appartementencomplex staat iemand onder de motorkap van een auto, gereedschap in de hand."Het is de dynamo, denk ik. Vorige maand heb ik zelf de accu al vervangen. Als ik maar met m'n handen bezig kan zijn, dan ben ik blij."
Een man zit op zijn stoep en zwaait naar iedereen die langskomt. Hij is zesenzeventig jaar en woont hier al zijn hele leven. Zijn broer is tachtig en woont om de hoek. Ze zijn allebei in deze wijk opgegroeid, tussen de flats die er in 1961 werden gebouwd. Nu worden dezelfde flats gesloopt. Hij kijkt ernaar en schudt zijn hoofd. Zoveel herinneringen verdwijnen met die muren.
We rijden de wijk in met de bakfiets. We gaan verhalen ophalen. Verhalen van mensen die hier wonen. De bakfiets brengt ons van straat naar straat. Van gesprek naar gesprek.
